|
باز هم فعالین کارگری به جرم دفاع از حقوق کارگران
محاکمه شدند
اول ماه مه ، بیش از یک قرن است که با خون کارگران
مبارز رنگین می شود.و با مقاومت و جان فشانی های طبقه
کارگر جهانی به عنوان روز جهانی کارگر تثبیت گشته
است.که امروز در تمامی کشورهای جهان از عراق و
افغانستان تحت اشغال گرفته تا امریکا، حلقه مرکزی
سرمایه داری و از فلسطین تحت ستم و سلطه تا اسرائیل
متجاوز و از اروپای ثروتمند تا افریقای گرفتار در
چمبره ی فقر و گرسنگی که خود دستاورد تاریخی سرمایه
داری است، کارگران اول ماه مه را به عنوان روز جهانی
خود جشن می گیرند یا به روز اعلام مطالبات خود تبدیل
می کند. و یا دست به اعتراض نسبت به استثمار انسان از
انسان می زنند.
کارگران در فرانسه مبارزه میدانی خود را بر علیه طرح
قراردادهای موقت به مدت دوماه در خیابانها ادامه داده
و پیروز شدند. در ونزوئلا کنترل کارخانه ها را بدست می
گیرند، در اقصا نقاط جهان در مقابل اخراجها ، تعدیل
نیرو، کاهش دستمزدها و قراردادهای موقت اعتصاب می
کنند، تجمع می کنند . همچنین در مقابل تهاجم سرمایه
داری مقاومت و مبارزه می کنند.
اما در ایران...
کارگران هر روز فوج فوج اخراج می شوند از دو ماه تا
بیش از 50 ماه حقوق عقب افتاده دارند.کارگاهها ی 10
نفرو حالا 25و50 نفرو با تصویب شدن اصلاحیه قانون
کارتمامی کارگران از مشمولیت قانون خارج می شوند.در
وضعییت موجود که رو به وخامت بیشتر است کارگران
مجبورند حتی با حقوق چهل هزارتومان در ماه نیروی کار
خود را در اختیار دشمن قرار دهند .مجبورند قراردادهای
موقت و سفید امضا را بپذ یرند یا حتی بدون هیچ
قراردادی برده وار کارکند.حالا سرمایه داری با استفاده
از عوامل خود دندانش را برای حذف قانون نیم بند کار
تیز کرده است. تا بتواند در بی قانونی کامل، بی حقوقی
کامل، استثماروستم مضاعف برعلیه کارگران وسود سرمایه
برای خود را به نهایت برساند.این روند تهاجم تا سازمان
یابی و متشکل شدن طبقه کارگر ادامه خواهد یافت.
هرکارگری در مقابل غارت و چپاول حقوقش اند کی اعتراض
یا مقاومت کند ، همچون کارگران شرکت واحد،نساجی پرریس،
ایران خودرو، نساجی کاشان ، فرش البرز و صدها مورد
دیگر توسط عوامل سرمایه داری مورد هجوم و ضرب و شتم
قرارگرفته دستگیر، محاکمه وزندانی می شوند. بدنبال
چنین سیاست ضد کارگری سرمایه داران جوی بسیار ظالمانه
تر از کشور های دیگر ایجاد کرده اند. هجوم به حقوق
کارگران با حمایت و پشتیبانی دولت، دادگاهها ، مجلس ،
تشکلها ونهاد های سرمایه داری کاملا" عریان
است.کارگران امنیت شغلی و امید به داشتن کار در فردا
را ندارند، فرزندان آنها امیدی به تحصیل ندارند.امیدی
برای حفظ خانواده وجود ندارد. حتی کارگران امنیت جانی
ندارند .
چون .
کارگران ایران تشکلهای آزاد و سراسری ندارند.
سرمایه داری داخلی می خواهد کشور را به عنوان عرصه
جولان سرمایه جهانی آب و جارو کند. آنها هر روز قوانین
ضد کارگری بیشتری را تصویب کرده و بر موانع ایجاد
تشکلهای آزاد کار گری می افزایند.به کارگران معترض
حمله کرده مورد ضرب و شتم قرار می دهند.کارگران پیشرو
وفعالین کارگری را محاکمه و زندانی می کنند.در این
عرصه سرنوشت دستگاه های اجرای ، قضائی و مقننه به
سرنوشت سرمایه داری گره خورده است.و به عنوان عامل
سرمایه داری هجوم بر علیه طبقه کارگر را در دستور کار
روزانه خود قرارداده است. در پی چنین دستور کاری است
که دادگاه سقز محمود صالحی را به 4 سال و جلال حسینی
را به 2 سال زندان به جرم شرکت در جشن روز جهانی کارگر
محکوم کرده است.
ما کارگران تعقیب ، محاکمه و زندانی کردن کارگران را
محکوم کرده خواهان آزادی کارگران زندانی و لغو فوری
حکم صادره بر علیه محمود صالحی و جلال حسینی هستیم.
کارگران ، فعالین کارگری !
امروز ضمن گسترش و ارتقاء مبارزات در تمامی عرصه ها
باید برای ایجاد تشکلهای آزاد و سراسری کارگری که
بنیانی ترین ضرورت فعلی است دست در دست و شانه به شانه
مبارزه کنیم.
بر قرار باد همبستگی کارگری
سایت دخالت حد اکثری 26/8/1385 |
