|
یك روز در تهران
17 اسفند 85 در تهران روز تجربیات مختلف بود.
در
روزپنج شنبه 17/12/85 طبق اعلام قبلی (روزسه شنبه
15/12/1385)توسط شورای هماهنگی متشكل از كانونهای صنفی
معلمان ساعت 8 صبح در مقابل درب مجلس، تجمع معلمان
برای پیگیری مطالبات خود شروع شد.پنج نفر از نمایندگان
معلمان شب قبل تا صبح امروز تحت بازجویی و تهدید بودند
كه تجمع اعلام شده را لغو نمایند در همین حین در صورت
لغو نشدن و برگزاری تجمع برنامه ی خاصی به آنها داده
بودند تا اجرا نمایند.این برنامه عبارت بود از: قرائت
قرآن-برگزاری جلسه مداحی و سینه زنی به مناسبت
اربعین-پخش شعارها از طریق بلندگوئی كه توسط مجلس در
اختیار نمایندگان گذاشته شده بودو سخنرانی به مناسبت
اربعین ودرپایان سخنرانی نماینده معلمان(بهشتی) برای
پایان تجمع در برنامه گنجاده شده بود. با توجه به
اینكه نمایندگان مجلس روز قبل(چهارشنبه)2 ساعت اضافه
كار مانده بودند تا پنج شنبه را تعطیل نمایند،بنابراین
تصمیم(ترفند)مجلس روز پنج شنبه تعطیل بود و در واقع
معلمان در مقابل مجلس تعطیل شده تجمع كردند.از طرفی
ایستگاه های مترو منتهی به مجلس و نزدیكهای آن را به
خاطر اینكه معلمان نتوانند به موقع برسند تعطیل كرده و
دربهای آنها را قفل زده بودند و همچنین پیاده رو مقابل
درب مجلس را با كشیدن نرده هایی متحرك و داربست فلزی
كاملا مسدود كرده و ماموران كنار آن به خط ایستاده
بودند و فقط از دو سمت شرقی و غربی دو ورودی كوچك باز
بود كه ماموران به معلمانی كه كارت شناسایی همراه
داشتند اجازه عبور می دادند (این صحنه یادآور نشست
گروه 8 در جنوا بود)
این
طرح ماموران حدود ساعت10 به شكست انجامید . جمعیت
معلمان كه كارت همراه داشتند علی رغم فكر طراح مسدود
كردن محل بسیار زیاد شدند و از طرفی تعداد معلمانی كه
كارت همراه نیاورده بودند و مردمی كه پشت نرده ها
بودند آنقدر زیاد شدند كه خیابان بسته شد بنابراین
نیروی انتظامی مجبور شد دست از كنترل كارت معلمان
بردارد.
طبق
اعلام معلمان جمعیت 45000 نفر تخمین زده شداضافه بر
این، جمعیت بسیار نیز در میدان بهارستان و خیابانهای
اطراف حضور داشتند.
امروز نیز مانند روز سه شنبه میكروفون توسط مجلس در
اختیار نماینده معلمان قرار گرفته بود ولی دو تفاوت
عمده وجود داشت:1- تمامی گفته های نماینده معلمان
امروز برعكس سه شنبه كنترل شده و تعیین شده از قبل
بود.2- برعكس روز سه شنبه كه صدای بلندگوها مكرراً قطع
و خراب می شد امروز اصلا قطع نشد.
یكی
از همراهان نماینده معلمان شروع به اعلام برنامه كرد
كه وقتی به اعلام برگزاری مداحی و عزاداری رسید معلمان
او را هو كردند و هر چه اصرار كرد و از باورهای دین
مایه گذاشت معلمان با شعارهای خودجوش و هو كردن به او
اجازه ندادند،خبرنگاری آمد وخواست جمعیت را با تهدید
كه اگر اجازه برگزاری برنامه هارا ندهید،انگ ضد انقلاب
به ما می زنند، آرام كند كه نتوانست.جمعیت در حین هو
كردن و شعارهای مختلف خودجوش با شعار( بهشتی بهشتی )
اورا كه احساس می كردند تنها نماینده است می تواند
شفاف حرف بزند می خواستند.یكی از نمایندگان گفت آقای
بهشتی در حال مذاكره است و ما میخواهیم تا تمام شدن
مذاكرات با اجرای برنامه های تعیین شده آرامش را حفظ
كنیم ولی معلمان اجازه تحمیل برنامه ها را ندادند و تا
آمدن بهشتی دو نوع شعار ادامه داشت،شعارهایی كه از
تریبون پخش می شد و كاملاً نشانه وابستگی بود،تریبون
در كنار درب ورودی مجلس قرار داشت و توسط نیروی
انتظامی و ماموران لباس شخصی امنیتی در محاصره كامل
قرار داشت وحتی دو نفر از لباس شخصی ها شعارها را در
پایین میز تریبون می نوشتند و به شخصی كه روی میز قرار
داشت و شعارها را پشت میكروفون فریاد میزد می دادند در
مقابل بخشهایی از معلمان شعارهای خودجوش را فریاد می
زدند،حدود یك ساعت این كشمكش شعارها ادامه داشت، تا
اینكه بهشتی آمد و حدود ده دقیقه حرف زد.او گفت من
كلیات مذاكره را می گویم و اجازه گفتن جزئیات را
ندارم.گفت قرار شده سه شنبه ما با نمایندگان
مجلس،سازمان برنامه و بودجه،دولت و آموزش و پرورش
مذاكره كنیم.و نتیجه را همان موقع اعلام خواهیم كرد.او
گفت می دانم شاید مرا هم هو كنید ولی به نتیجه ی
مذاكره خوش بین هستم.هر چه معلمان اصرار كردند كه زمان
تجمع بعدی را مشخص كنید نمایندگان معلمان اعلام نكردند
و سه شماره تلفن دادند كه زنگ بزنید اعلام خواهیم
كرد.بهشتی و یكی دیگر از نمایندگان از معلمان خواستند
كه هر چه زودتر بدون راهپیمایی و شعار محل را ترك
كنند.بهشتی و دیگر نمایندگان به سولات زیر معلمان جواب
ندادند:
1-شما با چه كسی مذاكره كردید در حالی كه مجلس تعطیل
است؟
2-دیشب كه شما بازداشت بودید از شما چه تعهداتی خواسته
اند؟
3-چرا جزئیات را مانند تجمع های قبل شفاف نمی گوئید؟
در
حال سخنرانی بهشتی و دیگر نمایندگان، معلمان به طور
خودجوش اعلام كردند چهارشنبه 8 صبح همین جا تجمع
خواهند كرد و در طول تجمع دايما" با شعار اعلام مي
كردند كه از شنبه مدرسه تعطيل است. و معلمان براي
تعطيلي و تجمع اعلام آمادگی كردند.پس از رفتن
نمایندگان و خاموش شدن میكروفون بحث های مختلفی میان
معلمان راه افتاده بود و تعدادی تصمیم گرفتند تحصن
كنند و مقابل درب مجلس نشسته شروع به خواندن زیارت
عاشورا كردند،تعدادی هم چنان شعار می دادند و بحث های
پراكنده كه این نمایندگان خود را باخته اند و برخی می
گفتند آنها تحت فشارو بازجوئی مجبور به گرفتن چنین
تصمیمی شدند.تعدادی می گفتند كانونهای صنفی بردشان
بیشتر از این نیست و تاریخ مصرف آنها به پایان رسیده و
باید نمایندگان جدید انتخاب كنیم.برخی اعتقاد داشتند
اولین كار شورای هماهنگی است باید صبور باشیم و كمك
كنیم.وبرخی نیز می گفتند كانونهای صنفی كپی برابر اصل
خانه كارگر بوده و وابسته هستند بنابراین نمی توان از
آنها بیشتر از این انتظار داشت.معلمان با ناراحتی
بسیار شروع به متفرق شدن كردند.3 الی 4 هزار نفر آنها
كه به سمت بهارستان و جنوب حركت می كردند ناگهان
بوسیله نیروی انتظامی،گارد ویژه و ماموران لباس شخصی
مورد هجوم و ضرب و شتم قرار گرفتند و بین 35 الی 40
نفر نیز دستگیر و بوسیله ی اتومبیل های آماده در محل
به نقاط نامعلومی انتقال یافتند. البته سه نفر هم ساعت
10 صبح روبروی مجلس دستگیر شده بودند. تمامی كوچه ها و
خیابانهای اطراف مملو از اتومبیلهای نظامی و پلاك
شخصی و ماموران با لباس نظامی و لباس شخصی بود.از
سرباز گرفته تا درجات سرهنگی با چهر های گزینش شده
بسیار خشن همه جا بودند و لازم به ذكر است كه در طول
برگزاری تجمع ده ها نفر از ماموران لباس شخصی در مقابل
درب مجلس و اطراف جمعیت با دوربین های مختلف مدام از
معلمان فیلم و عكس می گرفتند.
تاساعت 2بعد از ظهر میدان بهارستان ، مقابل درب مجلس و
خیابانهای اطراف جو غیر عادی داشت . ساعت 2حدود 500
نفر كه هر لحظه به تعداد شان افزوده می شد مقابل ورودی
مترو حاضر شدند این تجمع برای برگزاری روز جهانی زن
بود كه خیلی سریع مورد هجوم ماموران قرار گرفته با
خشونت هر چه تمامتر مورد ضرب و شتم واقع شدند . تعداد
هفت نفر مرد و زن در همان حمله اول دستگیر شدند.هرچند
مردم بطور شدید تحت فشار و تعقیب و گریز بودند ولی
حاضر به ترك محل نمی شدند بلكه از نقطه ای به نقطه
دیگر رفته در گوشه دیگری جمع می شدند. بگیر و بزنها در
گوشه كنار منطقه به طور مستمر ادامه داشت. لازم بذكر
است جوان 17یا 18 ساله ای كه چهره كاملا" حزب الهی
داشت با یك دوربین هندی كم بین دودرب مترو روبروی درب
سازمان برنامه مشغول فیلم برداری بود كه یك جوان دیگر
با موهای بسیار بلند،ژل زده و ریش نواری از زیر لب تا
زیر چانه و با خط ریش باریك كشیده یقه فیلم بردار را
گرفت و ماموران را صدا زد. ماموران از سه طرف مختلف
فیلم بردار را مورد هجوم قرارداده، او را از پشت
دیواره كنارفضای سبزبه داخل فضای سبز كشانده و روی
زمین پرت كردند. با مشت وگلد به جانش افتادند تا پسر
جوان بتواند حكم ماموریت خود را كه مزین به آرم سپاه
بود از جیب خود در آورده به ماموران ارشد نشان بدهد
دهها مشت ولگد خشونت باری را نوش جان كرد بعد از اینكه
سرهنگ متوجه اشتباه ماموران خود شد او را نجات داد
تعدادی از ماموران لباسهای پسر جوان را تمیز كردند. او
نیز مجددا" مشغول فیلم برداری شد.این صحنه نشان می دهد
كه ماموران را از میان افرادی انتخاب می كنند كه توان
تعقل بسیار كمی دارند و لباس شخصی ها با تیپ های بسیار
متفاوت هستند وفیلم برداران باید قبل از اقدام به فیلم
برداری با فرمانده پلیس های مختلف هماهنگی كنند كه این
پسر جوان هماهنگی نكرده بود.
خانم شهلا انتصاری به همراه سه نفر دیگر از زنان كه
امروز صبح از زندان اوین آزاد شده بودند با اعلام
اینكه قبلا با ماموران هماهنگی شده و باید قطعنامه
قرائت شود توانست از طریق یك بلندگوی دستی اندكی صحبت
كرده و قطعنامه روز جهانی زن را بخواند.او روی یك سكوی
سنگی میان دو درب ورودی و خروجی مترودرست روی نیم
دیواری كه پسر جوان رااز روی آن به سمت فضای سبز
كشاندند. حرف می زد و فقط 10 الی 15 نفر از زنان و
مردان شركت كننده در مراسم كه وسط دایره های صفوف
نظامیان و لباس شخصی ها محاصره شده بودند شنونده
حرفهای او بودند و البته بقیه شركت كننده ها در تمامی
نقاط میدان بهارستان و خیابان های اطراف در حال تعقیب
و گریز و مورد ضرب و شتم و دستگیری توسط ماموران
قرارداشتند.با اینكه شهلا انتصاری نیز از مردم خواست
آرام محل را ترك كنند این بگیر و ببند و ضرب و شتم تا
ساعت 4 بعد از ظهر ادامه داشت.زنان شركت كننده در محل
پراكنده بودند . توسط ماموران لباس شخصی شناسایی شده و
توسط زنان پلیس و نیروی انتظامی دستگیر می شدند.
دستگیری های بعد از ظهر نیز به حدود 25 الی 30 نفر
بالغ شد.بیشتر این دستگیر شده ها دانشجو بودند.وضعیت
میدان بهارستان و خیابانهای اطراف آن دقیقا مشابه
میدان ولیعصر روز قبل(چهارشنبه 16/12/1385بعد از ساعت
17)بود. كه قرار بود به مناسبت روز جهانی زن تجمعی
برگزار شود. درآن تجمع نیز 8 نفر دستگیر شدند.
جو
سنگین پلیسی در بسیاری از نقاط شناخته شده تهران از
قبیل پارك دانشجو،پارك لاله،میدان ولیعصر،هفت تیر و
... حاكم بود.بطور واضح تعدادی از ماموران حاضر در
بهارستان پس از ساعت 4 به پارك لاله و برخی به پارك
دانشجو اعزام شده بودند.
بی
برنامگی، نداشتن سازمان دهی دقیق، تفرقه و واگرایی در
میان برگزاركنندگان تجمع های روز جهانی زن چه در 16/12
و چه در 17/12 كاملا مشهود بود.با وجود اینكه شركت
كنندگان با سماجت می خواستند همگرایی و استمرار حضور
داشته باشند و با وجود استمرار انگیزه حضور در نقاط
مختلف شهر كه پلیس را دستپاچه كرده بود (پلیس تلاش می
كردند از جمع های بیش از 3 نفر در هر نقطه جلوگیری
كند.)،همه ی این موارد نشان می داد كه اگر سازمان دهی
دقیق و همگرایی میان برگزاركنندگان وجود داشت در كنار
انگیزه حضور قوی شركت كنندگان كه ملموس بود می توانست
تجمع پرثمری برگزار شود.چنین تجربیاتی را سخت می توان
بدست آورد.باید استراتژی سایت های سیار را در كنار
سازمان دهی دقیق حول محوریت افكار همگرایی مورد بررسی
وآزمایش علمی و عملی قرار داد.
دخالت حداكثری 17/12/1385
|
