"دیپلماسی"

پارازیتهای بی قرار

در کمپهای دوزخی

آزار لحضه هایند

در کوچه های استانبول

دیپلماتهای هرزه

عشق فروشان اسلاو را تیمار میکنند

آنگاه که

"قندیل"(1) شکوهمند

شقایقهای وحشی اش را

در شبنم و باران

آذین می بندد

و...

بلوطها

از ابتدای زمستان

آبی آسمان را

حاشور کشیده اند

- در چشمان تو –

________________________________________

1 – قندیل : یکی از ارتفاعات مه گرفته کردستان است

"دیده بان"

هوا را بوی کشید

و

آبی که حالا

تا سر شانه هایش رسیده

از سر کاج بلند

هزار چشم دیگر را

به عاریت می گیرد

تا

از مال رو های تنگ

به قیقاج اسبی

سبز سبز

رها شود

سوزن بانی که ندارد

این دامنه

مگر پیشمرگه جوانی

که نریان گلها را

در زلال چشمانش

رج میزند

آهسته تر از ویرانی

که خبر می برد.

                                 1381/6/31

"بی قرار"

نجوای سفیدی را

می نوشت

موبه مو

قرار از خاطر قدمهایش گذشت

تابهاری خیس بر شانه اش

بیاویزد

ویال" شاهو" را

در برکه ماه منکسر کند

...نجوای کهن که

بهار و مه را

قاب گرفته بود.

" شهر"

اینجا

در شهرما

که

کودکانش

در جویهای خیابان

موج بازی می کنند

تنها تماشاچی آنها

هندوانه فروش افیونی غمگینی است

که آرزو می کند

روزی شورای شهر ما باشد.

                                     1381/5/25

"تولد"1

با موجی از تعفن وعصیانی نا پیدا

در فشار جنون و کار

میان ترشیدگی تنهایی و کشاکش خستگی و خواب

نطفه نا بسته از کشاله رانش

در جوی خیابان لغزید

پلکهایش به تانی

به تاریک خانه ابدی پیوند خورد

و

دلش

از تپیدنی بی دلیل

فرو ماند

اندکی آن سوتر

بانکها

در کسالت آفتاب نیم مرده پاییز

بی وفقه

رنج و جدال جسد های سرگردان را

به مارک و پوند و دلار

تقسیم می کردند.

                                                              "برای کودکان خیابانی"

"جنگ"

سخن از

زوزه نجیب تانک نیست،

که غریو مرگ

 پربانگ تر است.

سخن از  

چکاوک و هراس

 هدهد به کنار

و درود بر چکمه های  سردار

        *         *           *

سالهاست ...

فرزندانت  را به گزمگی این مرزهای بی شکوه

سرباز می کنی

تا بر آسمان گلوله به نشانند

که پستانهایش

روزی امید زمین بود.

   *     *        *

اکنون که هزار کدبانوی خاموش

 هر شب

از وحشت یائسگی در خود می نگرند

و از بخار تنشان

 سایه کودکی در آئینه جان  می گیرد

که  داغ حرام

بر پیشانی دارد

                                          تهران 1380/9/30

" خاموشی "

هیچ چراغی روشن تر از

خاموشی نبود

وقتی هزار هزار

خاطره از باغ کودکیم

را

در چشمانش  قاب گرفت

و راه دستانم را بر دوزخی گشود

که هزار بار

انکارش می کرد.

" وداع"

وقتی چفته لبانم

با نازکای بلورینه انگشتانت

سفری آغاز کردند

درنگ مرا بر عقیقی نقش زد

تا کولیان آشفته مو

هرشب

رویای شبانه ام را

پایکوبان

از رنگها بارور کنند

   *    *     *

رد سم ضربه های کدامین سوار

گستره نمناک  چشمانش را

چنین

هراسان کرده

که این گونه

حفره های معلق وداع را

بدنبالم روانه می کند؟...

"حضور"

با هندسه لبانت

که در گفتن چیزی

تردید دارند

سکوت را سوت بکش

همچنان

تا

طراوت را از آن صید کنی

من باز گشته ام

تنها کافی است

با واژه یی مزدور

جوابم کنی

پس بی کلام آغاز کن

تا حضورت

مخدوش نشود.

" انگشت وماه "

تنها خواستم

با ویرانی

دیوار که حائل ماست

مژده پیروزی را

بی معنا تر نکنیم

واگرنه

ماه تنها نشانه انگشتان و شب نیست

یا اینکه

خورشید را به جای روز

بگیرند

__________________________________________

                                                      برای شوانه

" ماهی"          

از ماهیهای ته حوض

دلم قرص است

که سالها به شب نشینی آفتاب

خو نکردند

هر پولکشان آفتابی است

که چشمان گربه را می زند

از ورای پرده یی

سرخ

سفید

سبز

من همان بحر در کوزه "نالی"(1)

مستم می کند

فقط

دلم برای همین ماهی ته فرش

می گیرد

که حرمت پاهایم را تحمل می کند

و رنگ پوتینهایم.

تا آخر هم خورشید را

بر تنش

نقره کوب کردند.

----------------------------------------------------------------------

1- نالی شاعر نامی کرد است(در امارات بابان "سلیمانیه"که در سفر مکه از بیم عساکر عثمانی خودش را گم کرد.

"پیشمرگه ، زن و چیزهای دیگر..."

ماه را می نگرد م

و نیمه دیگرش را

که تابم می خورد

بر بام ...

شاخه ی دستم را

می تندم

در نازو یاس بازوانش

می تنم

تن را بر نیمه برهنه اش

تا خوب بالا بیاید

و

ماه تمام شود

و

تکه تکه تقسیم شود

تا ...

کوتلها را کوتاه کنیم

وتیر و تبرو تار بسازیم

آمیخته با

بوی پونه و باروت

که

باد در پستانش وزید

و ...

غرش  سهمناک

"رنو"(1) را

در رمه و مه

فرو غلتاند

1- الف- رنو : گردنه و تونلی در ایلام

ب- رنو : بهمن

"چهار زبر "(1)

این جاده مگر رگ دستان نجیبی است

که سیاه سیاه است

این چنین

مست مست

تاببافد می افتد از آن سو

می رود تا سرخ سرخ

در

سفیدی چشمانت

رگ به رگ شود

دستانت که چهار زبر شوند

 چلچراغها

پنجه در سیانور و حنا

می زنند

تا

درباد رها شوند

                                        1382/3/4

_________________________________________

1-     گردنه چهارزبر قسمتی از جاده کرمانشاه به اسلام آباد غرب است که در تاریخ 1367/5/5 طی عملیات چلچراغ  مجاهدین ، بسیاری در محاصره سپاه از بیم تجاوز جنسی و شکنجه با بطری . خود کشی کردند ...

" چشم انداز" 1

پنجره را باز می کنم

با توری مزاحمش

کلاغی که می گذرد شاید...

مسیر بویناک صابونی را

- رد می زند -

ابری خودش را از نگاهم می دزد

تا در پس سگ چوپانی قایم شود ...

پنجره را می بندم

و

تو آغاز می شوی

                                                          1384/7/2

" چشم انداز " 2

پنجره را باز می کنم

جیر جیر کولر همسایه

آزارم می دهد...

کلاغ رفته است

و

سگ رفته است

و

ابر و چوپان و سگ ش

هم

رفته

اند

تو هم باید بروی

باهم

از سربرج ...

                               1384/7/2

" نقاش"

دسته یی آبی می چیندم

از طاق کبود چشمانت

لغزش باد در پلکها

را

میان آیینه

و

پیراهنت

نقش زدم

                                        1379/3/25

پاییز

آرامش مجنونی بیدی است

آراسته و زرین وزرد

مژه بر هم می زند

و

می ریزد بر دوشش

تا...

زربافه گیسوانش

شانه هایت را بپوشاند

برگ برگ ...

پاییز

هزار چشم انار را پرده پرده

از قفا

خیره بر بکارتی مهتابی

مست رخ می کند

تا نقش دامنی ستود

پا ییز

      "بمناسبت روز جهانی

 کودک و تلویزیون"

" تولد " 2

کودکی خواهم داشت

درست نه ماه دیگر

با شناسنامه یی نا معتبر

و گذر نامه یی برای عبور

از تمامی مرز ها

خشکترین شیرها را

UN

به رایگان خواهد داد.

و

کیک تولدش دیگر آرد بلوط نخواهد بود.

                 ***

وطنش را

انتخاب می کند

- آسایشگاه ایمرالی(1) –

-  کمپ مخمور (2)-

- گتو های بالکان(3) -

آنقدر آزاد خواهد بود

تا از میان چند کانل تلویزیون

یکی را انتخاب کند

و برای تمام روز هایش

روز نامه یی بخرد.

___________________________________________

1 – نام جزیره یی در سواحل غربی ترکیه و زندانی که اوجالان در آنجا زندانی است

2 – کمپ مخمور : یکی از کمپهایی است در شمال کردستان که توسط خیرهای کلیسایی اداره می شود

3- گتو : محله های پست و فقیر نشین یهودیهای تبعیدی است

"سلاح هسته یی "

این سیب عنصر نامطلوبی ست

که در فصلی نامتعادل

از برابر چشمانم اخراجش می کنم

تا...

قوانین دیپلماسی رنگ پوستت را

زیر پا نگذارد

میدانم

درهیبتش هسته یی نامریی ست

تا...

تیربارانم را در فصلی سرخ

- برگزارکند -

اعلان جنگ هسته یی است

بی زریح و کلاه خود شوالیه ها

تا به تنهایی تن هامان تجاوز کند

*              *               *

باید آنقدر گازش زد، آنقدر گازش زد

آنقدر...

تا...

ازگرمای مخملین تنی که با هسته یی نامریی

بمبارانش می کنی

فاصله گرفت.

                             1384/7/25          

"عشق"

کاش پیراهن بویناکی بودم

تا برای بینایی چشمانتان

بهانه یی باشد

نه آن یوسفک مخنث

که ذلیخا را

در بستر عمیق درد ش

ناکام گذاشت

اگر یعقوب معصومانه

چشمانت

چنین خواسته...

بگذار با اندوهی آذرین

عشق را

والاتر از هم خوابگی خواجگان

معنایی کنیم.

                                      1384/12/16

"باران "

فرستنده های رد یاب

بر غوزک لرزان کبوتران.

پلاک های سربی

بر بال پروانه ها

مسافت کوچ را تعیین می کنند.

لاشه نهنگهای دیوانه

که...

از کج و پیچ خلیج می گذرند.

می گویند

رهایی همان مفهوم عمیقی است.

که در چاله  سلولهای خاکستری

جا خوش کرده

و در خفیه گاه

زمینی خاک شده

که در اندیشه ابری بارور

می گردد.

تا باران از یادمان نرود.

                                                1381/5/25

" تبعید "

از فراز رد کفشهایت

که رد میشدم

 فراخوان خاموش خاکم را

درودمی گفتم

چشمانم هراس بود

و

لبانت هیاهو

تنها ساقه های

دستانم بود

که

در جستجوی طرح لبخندی

برشانه هایت

آوار می شدند