|
به مناسبت دستگيري گروهي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران
در سال 1384 به جرم سنديكا خواهي
1 «
بيداري » 5
چـه نا جـوا نمردانه به جرم بيـدا
ري
هـمـيشه شـيطـنت
عده اي خدا نـشنـاس
تـو را به بند كشيـدند اگـر چـه
كـارگري
تـو را مخالـف ديـن و كـيان كـشور
خواند
تـو را كه بالشـت از درد و بستـرت از
رنـج
و آنـكه حق تـو را خورده دائـم از سر عـجز
تـو را كه ا ز همه خـستـگان خستـه
تـري
تـو را مـقابـل ايـن انـقـلاب
و رهبر خواند
############2#############################################6##########
##
تـو را بـه بـند كـشيدند و ديـگري بر
خاك
كـه گـفـته ماه مـدام پـشت
ابـر مـي مـانـد
كـشيده شد كه مـبادا بـه حق اشـاره شـود
چـراغ
ظلـم كه گـفتـه نـمي شـود خـامـوش
تـو را به بند كشيـد نـد تـا كه زنـجـيـر
تو صـبر
پـيشه كـن و رهـرو حـقيقـت بـاش
هـزار بـازوي در هـم تـنيـده پاره شود
به
هيچ و پوچ درايـن عرصه خويش را مفروش
############3###########################################7##############
چگونه مي شود از تو نگفت و راحت
خفت
غـميـن مباش اگر امروز دسـت
تو بستـه است
در ايـن زمـانـه نـامـرد مصـلحت پـرور
دوبـاره
مـيـرسـد آن روزگـار خوش ، آري
در ايـن زمانـه كه هركس ز ترس بيكاري
رسـد
بـه مـقصـد و مقصـود دشمنـت آن دم
نـخواسـت تـا كه بداند كجاست ريشه درد
كـه
تـو ز غـفلـت ، دسـت از تـلاش بـرداري
############4###########################################8##############
نـخـواستـند بـدانـنـد حـاصـل رنـجـت
هـر
آنـكه اهـل تـلاشـسـت و اهـل انـديـشـه
تـوسـط چـه كـسـانـي چـگونه غـارت شد
زكــج
مــدا ر ي عـالـم بـه دل غـمـي دارد
چـگونـه ديـدن يـك سـفره تـهـي
ازنـان
هـمـيشـه حـق طـلـب و پـيـرو ره
حـق بـاش
بـراي چـشم تـو و كـودك تـو عـادت شد
كــه
راه حـق هـمـه جـا رهـرو كـمــي دارد
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
««
شاعر : داود نوروزي »»
مـسئـول كـمـيـسيـون فـرهنگي
سنديكاي كارگران شركت واحد
اتـوبـوسـراني
تـهران و حـومـه |
